Sen Shirinu men ham Farhod emasman, Sen achchig‘u men ham navvot emasman. Zaynab, Zaynab, menga aytma zoringni, Sen dilxunu men ham dilshod emasman... Boshga neki tushsa ko‘kdan atomish, Biz bir qafas aro giryon bir juft qush. Bir go‘shada sen xomushsan, men xomush — Sen vayronu men ham obod emasman. Biz bir dinda muridlar ikki pirga, Yo‘latmasman seni men bilgan sirga, Biz na do‘stmiz, biz na g‘anim bir-birga, Sen jayronu men ham sayyod emasman. Senga qo‘ysin suymaganni suyishni, Shunday yashash aytgil, ko‘nglingga xushmi? Seni quchib, sog‘inaman Kumushni; Jon omonu o‘zim hayot emasman. Ey gul, suyib ne topding men yomondan, Bekman, senga yor tilayman sultondan, Ko‘z uzmasman men Marg‘ilon tomondan, Senga ket ham, senga qol ham demasman... Sen Shirinu men ham Farhod emasman, Sen achchig‘u men ham navvot emasman, Zaynab, Zaynab, menga aytma zoringni, Sen vayronu men ham obod emasman!