YOSHLIK Bahorlari o‘tdi tush kabi, Xazonlari qoldi yoshlikning. O‘zi uchib ketdi qush kabi, Armonlari qoldi yoshlikning. Neki o‘tsa armon ekan-da, Yoshlik ham bir mehmon ekan-da. Qayerlarga ketdi ulg‘ayib, Ostonalar qoldi mung‘ayib. Endi oydin oqshomlar o‘tsam, Ko‘chalar ham ko‘nglimdek g‘arib. Ko‘ngilda ne, pinhon ekan-da, Yoshlik ham bir mehmon ekan-da. Kunlarim kuy, yillarim go‘azal, Dilim yonar, tillarim asal. Sizga qanday, bilmadim-u men, Yoshligimning har oni go‘zal. Bir fasllik bo‘ston ekan-da, Yoshlik ham bir mehmon ekan-da.