Бир кеча бехосдан уйғониб кетсам, Йиғлаб ўтирибди юрагим юм-юм. Чўчиб турдим: сенга нима бўлди, эркам, Нимага йиғлайсан, мен нима қилдим? Ундай десам бўлмас, бундай десам кўнмас, Чекдим. Чиқиб секин ҳовлини кездим. Ҳамма юлдуз сўнди. Бир юлдуз сўнмас – Кўзимга мўлтираб турар илк севгим. Юлдузлар ҳам олис о, сен буюк ғам, Бугун ўзинг йўқсан фақат ёнимда. Ҳижрон куйин чалиб қон ўрнида ҳам Армон айланади жони танимда. Ўйлайман, ўйлайман, ўйларим узун, Қўлим қисқа, севгим, бўйларим узун, Энди сен менинг учун энг узун эртак, Энди мени ёмон қийнар бу юрак!.. Чекаман. Тутунга тўлади хона, Илк севгим мўралар тўрт бурчагидан. Мен далли, юрагим мендан девона – Ётмайман, деб йиғлар пар тўшагингда.